Η επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν άλλαξε για πάντα και τη λεγόμενη Μέση Ανατολή και  όλο το παγκόσμιο σύστημα. Μένει να δούμε όμως προς ποια κατεύθυνση. 

 Δεκαετίες τώρα η προπαγάνδα της Δύσης εστιάζει με υποκριτική αγανάκτηση στα υπαρκτά προβλήματα της Ιρανικού πολιτικού συστήματος που η ίδια προκάλεσε. Στο παρελθόν η Δύση, επέβαλε με κάθε ευκαιρία εξελίξεις που στόχευσαν στην καταστροφή και καταλήστεψη του τόπου.

Τα τελευταία γεγονότα είναι το τρίτο μεγάλο επεισόδιο της ανάμειξης των Αμερικανών στα Ιρανικά πράγματα. Πάντα με στόχους ιδιοτελείς και αδίστακτους. 

Το πρώτο κεφάλαιο είναι η έξωση του Mohammad Mossadegh με το πραξικόπημα του 1953. Με ανάμειξη της Βρετανικής MI6 και της Αμερικανικής CIA. Αν θέλετε μπορείτε να πάρετε μιαν εικόνα από το ντοκιμαντέρ που προτείνουμε.

Το δεύτερο κεφάλαιο έχει στο επίκεντρο του την Ιρανική Επανάσταση του 1979. Πάλι πριν και μετά τα γεγονότα παίζει σημαντικό ρόλο η CIA. Θέλει προσοχή η μελέτη του θέματος. Υπάρχει μια αυτονόητη έπαρση από μέρους των δυτικών παρατηρητών που νομίζουν πως ξέρουν τι θέλει ο Ιρανικός λαός και τι είναι καλύτερο γι' αυτόν. Πάντα χωρίς να τον ρωτήσουν. 

Σας προτείνουμε αυτό το ντοκιμαντέρ που φωτίζει - όσο αυτό είναι δυνατόν - τα γεγονότα της Ισλαμικής Επανάστασης.

  

Το τρίτο ξετυλίγεται τώρα μπροστά μας. Βλέπουμε κύκλους από εξωτερικές παρεμβάσεις που οδηγούν τη χώρα σε εσωτερικές συγκρούσεις και σε κύκλους βίας. Εύκολα κατηγορούμε την ιρανική κοινωνία ενώ το σύστημα που παράγει αυτή την βία είναι - κάθε φορά - παγκόσμιο και έχει προτεραιότητα να μην αφήσει τους λαούς να βάλουν δικές τους προτεραιότητες. 

Το θέμα, όμως, έχει βάθος και συναρπαστικές προεκτάσεις που δεν χωράν σε ένα μήνυμα σαν αυτό. Η επανάσταση που αυτάρεσκα ονομάζουμε οπισθοδρομική, σκοταδιστική κ.α. μπορεί να διαβαστεί σαν κατεξοχήν προϊόν δυτικής επιρροής. 
Είναι και οι "μουλάδες" ευρωπαϊκό φρούτο;

  

Σε λίγες μέρες έρχεται το Πάσχα. Ο Λόγος δέχεται τον θάνατο και έτσι τον νικά. Ποτέ δεν παύει να είναι επίκαιρη αυτή η μάχη. Σας ευχόμαστε να μην την δίνετε μόνοι σας. 

Από την πανδημία και μετά μοιάζει να έκλεισαν τα σπίτια μας. Σε άλλες εποχές οι άνθρωποι δεν είχαν κινητά και υπολογιστές να υποκαθιστούν και να διοχετεύουν στενά τις ανθρώπινες σχέσεις. Ίσως η πιο σπουδαία κίνηση είναι να ανοίξουμε τα σπίτια μας, στους φίλους μας και όχι μόνο. Να μην ξεχνάμε τις γιορτές.

Ενώ λέμε τα παραπάνω πάλι δεν σας καλέσαμε σε κάποια δημόσια συνάντηση. 😀 Άλλα λέμε κι άλλα κάνουμε... 
Υπάρχει λόγος και σύντομα θα ανακοινώσουμε κάτι πιο μεγάλο απ' ότι συνήθως γι' αυτό το καλοκαίρι.  

Ευχαριστούμε όσους στέλνουν σχόλια ή ιδέες. Αυτό το μήνυμα φτάνει σε περίπου 800 ανθρώπους κάθε μήνα. Δεν είναι πολλοί ούτε λίγοι. Βλέπουμε όμως πως αφορά περισσότερους.   

Ελπίζουμε να μας βοηθήσετε κι εσείς να μεγαλώσει και να δυναμώσει. Προς το παρόν είναι μια πράξη αντίστασης, ήρεμης, μια πράξη πίστης επίσης. Μοιραζόμαστε πράγματα κι αυτό μας κάνει πιο πλούσιους. 
Καλή Ανάσταση!